Mops - komentarz do wzorca

"Multum in parvo" to z łacińskiego dosłownie "wiele w małym". I takie powinno być ogólne wrażenie, gdy patrzymy na mopsa. Mops ma być psem dobrze wyważonym. Nieduży, a jednak umięśniony o mocnej kości. Kość powinna być proporcjonalna do ciała, silna - tak aby ciało, które się na niej opiera nie sprawiało wrażenia zbyt dużego względem łap. Mops nie może wyglądać jak szynka na wykałaczkach. I nie może być nadmiernie gruby (jak również nadmiernie chudy, co zdarza się rzadko, ale również jest wadą). Patrząc na ruch psa, musimy widzieć jego siłę mięśni - które zaniedbane mogą jednocześnie powodować wady w ruchu. 
Zgodnie ze wzorcem, mops ma ważyć 6.3 - 8.1 kg. Obserwując psy, które od kilku lat pojawiają się na wystawach, mam wrażenie, że waga we wzorcu jest mocno zaniżona... albo raczej - że pokazywane psy dawno przeszły wskazane normy. Sędziowie nie mają do dyspozycji wag wczasie oceniania, jednak tendencja zawyżenia tej granicy - jest widoczna zwłaszcza u samców, które niejednokrotnie waż powyżej 10 kg. Osobiście uważam, iż w tej rasie waga nie powinna być brana pod uwagę z prostej przyczyny. Mops ma być umięśniony i silny, o grubej kości, jeśli taki jest - przymknę oko na to, ile waży (w granicach rozsądku oczywiście). Jeśli natomiast jest tłusty, o cienkiej kości, to nawet jeśli waży 6 kg, nie jest to TEN mops.
Dlatego dobra kondycja u mopsa powinna być utrzymywana poprzez zrównoważenie dietą (mopsy nie mogą jeść ile chcą!) oraz przez odpowiednią ilośc ruchu, spacerów i zabawy (mops nie może cały dzień leżeć na kanapie, a już na pewno nie siedzieć w klatce!). Spacer po twardej nawierzchni,  piasku, żwirze, wysokiej trawie, po wodzie przez 30 minut dziennie - jest idealny. Spokojny spacer to 1-1,5 godzinny dziennie. Przy ekstremalnych temperaturach nie powinno się przekraczać 10 minut.  
Thomas Shirly - amerykański hodowca mopsów, z 50-cio letnim doświadczeniem, w swojej książce "The New Pug" pisze o problemach, z jakimi borykają się hodowcy: "Przez wiele lat hodowcy starają się uzyskać wysokiej jakości mopsy. Przyjechaliśmy długą drogę i nadal musimy pokonać wiele przeszkód. Ale najważniejsze jest, aby zachować typ rasy. Czy znasz różnicę między trzema rodzajami mops - terrier, buldog, a chiński Shar-Pei?
 typ Star Pei
 typ Bulldoga
 typ Terriers

Elegancki wyraz mopsa odbiega znacznie od tych typów !

Głowa mopsa ma być duża, okrągła ale nie w kształcie jabłka. Czaszka w górnej części, pomiędzy uszami - patrząc od przodu - powinna być prawie płaska. Oczy powinny być na poziomie nosa, w miarę szeroko rozstawione. Kufa powinna być szeroka, dosyć głęboka (wysokość czoła powinna być równa głębokości pyska). Żuchwa powinna być szeroka na tyle, na ile to możliwe, z głębokim oznaczeniem brody. Fałdy powinny być wyrafinowane i czyste, nie zwisające i ciężkie. Czoło, gdy patrzymy na nie z boku - płaskie, z głębokimi, dobrze zarysowanymi zmarszczkami. Zaokrąglone czoło jest poważną wadą. Głowa mopsa obserwowana z boku powinna wyglądać jak zaciśnięta pięść. 



Nozdrza powinny być szerokie, dobrze pigmentowane, długość grzbietu nosa powinna wynosić 10 mm. Brak mostka nosa jest poważną wadą. Wadą jest również zbyt duża fałda nad nosem, która utrudnia psu oddychanie. 




Na tym rysunku nozdrza są na wysokości oczu. Jest to bardzo ważne, ponieważ usytuowanie otworów odgrywa ważną rolę w ekspresji.  Jeżeli punkt nozdrzy znajduje się poniżej linii oczu - wyraz twarzy mopsa staje się smutny. Zakończenie uszu nie powinno być niżej, niż linia oczu, gdy pies jest pobudzony. Różyczkowy typ uszu jest wyżej zakończony. Pokazany przykład ma dobrze ustawione nozdrza, dobrze wypełniony pysk i szeroką kufę. 


Na tym rysunku widać, jak zmarszczki ukrywają słabo wypełnioną żuchwę. Policzki nie są pełne. Uszy są za duże, za długie, niżej niż kącik oka. Fafle są długi i grube, chowają wąską żuchwę. 

Ważne! Mops to nie tylko głowa. Głowa powinna być duża, ale proporcjonalna do całego psa. Głowa samca powinna być większa od suki na tyle, aby patrząc na głowę z przodu - można było rozpoznać płeć. 

Kufa powinna być krótka na tyle, na ile to możliwe. Płaska i szeroka. 

Oczy są ciemne, duże, lekko wypukłe, pełne emocji, "błysku". Oczy mają duże znaczenie. Powinny być dość szeroko rozstawione.  Jeżeli mops ma wąską dolną szczękę, oczy nie bedą raczej szeroko rozstawione. 
Oczy prawidłowe

Nieznacznie widoczne białka

Zbyt wypukłe

Zbyt zbliżone

Zbyt małe

Ukośne 

Uszy powinny być małe, czarne i miękkie jak aksamit. Wzorzec rasy wskazuje na 2 rodzaje uszu - guziczkowe (bardziej porządane) i różyczkowe. Gdy pies jest podekscytowany, uszy powinny być skierowane do przodu. Uszy guziczkowe sprawiają wrażenie szerszej czaski, różyczkowe węższej. Są one łatwe do rozróżnienia 


Uszy guziczkowe
Uszy różyczkowe
Dwa różne typy uszu
Zbyt krótkie
Zbyt długie
Zła różyczka - odsłonięte wnętrze. 

Szyja powinna być na tyle długa, aby silnie łączyć głowę z tułowiem. (Wzorzec: dostatecznie długa). Długość jest ważna, ponieważ ma w sposób harmonijny przechodzić do ramion, tworząc dobre wrażenie psa. Zbyt długa szyja daje mopsowi niezgrabny wygląd (szyja owcza jak u Bedlington Terrer), natomiast zbyt krótka - sprawia wrażenie, że głowa jest umocowana na ramionach. 

Ciało jest kwadratowe, krępe, krótkie o szeroko rozwiniętej klatce piersiowej i szerokich żebrach. Nogi powinny być umiarkowanej długości, bardzo mocne i dobrze ustawione pod psem. Górna linia jest bardzo ważna, powinna być równoległa i przebiegać od karku aż do ogona. Osobiście jestem na tym punkcie przewrażliwiona, uważam. że jest to najważniejsza cecha u mopsa. Jeśli górna linia nie jest idealna, nie ważne jak wygląda pies. Dla mnie jest brzydki. Poniżej wkleję zdjęcia, na których dokładnie widać jak powinna wyglądać górna linia. Ogon ustawiony wysoko. Żebra sprężyste, okrągłe. Dolna część klatki piersiowej nie może być ponad kolanem. Jej dolny punk powinien znajdować się między nogami. Dolna linie wznosi się stopniowo do tylnych łap. Klatka piersiowa jest szeroka, ale nie jak u buldoga i nie wąska jk u kurczaka. Słabo rozwinięta klatka piersiowa jest poważna wada. Pies powinien mieć linie talii. Samiec powinien mieć nieco większe wcięcie niż samica, jednak nie powinno ono zaburzać krągłości. 



Prawidłowe ciało
Zbyt długie ciało
Zbyt wysoka część tylna
Garb
Zbyt niska część nad łopatkami
Pochylony zad i nisko osadzony ogon


Prawidłowe proporcje mopsa:
Właściwe kąty:  ABC1 = 45 ° , ABC = 90 ° , AC = BC
Nogi właściwie ustawione pod psem, można wyznaczyć linie długości i doskonałe przedramię. Szyja łagodnie przechodzi w grzbiet. Posiada wystarczającą długość, aby utrzymać głowę w dumnej pozycji. Dobrze zaznaczony kłąb. Prawidłowy kąt tylnych kończyn (linia H) tworzą szerokie mięsnie ud (linia G).

Nieprawidłowy profil:
Mops o krótkim i prostym ramieniu. Kąt ABC jest rozwarty (większy niż 90 stopni). Prawidłowa długość przedramienia ale zły kąt AB oraz ramię BC - powodują słabo oznaczoną klatkę piersiową. Szyja połączona z ciałem - słabo zaznaczony kłąb (D). Płaska pieta i zła linia kolana (F), wąskie uda. Często, aby ukryć tą wadę, Handler wystawia łapy psa mocno ku tyłowi - aby naśladować nie zaburzoną wtedy górną linię. Taka konstrukcja nie pozwala psu stanąć tak dobrze na łapach, jak wymaga tego wzorzec. 


Prawidłowo:
Ramiona ustawione prawidłowo. Szyja prawidłowo przechodzi w grzbiet - (B). Szerokość ud (D) pokazuje prawidłowość kątów tylnych. Im lepsze kąty (G) tym lepsze ustawienie łap pod psem.

Nieprawidłowo:
Bardzo proste ramię powoduje złe ustawienie łap pod psem. Gwałtowne załamanie pomiędzy szyją a górna linią (B) Słaba klatka piersiowa (C) Cienkie uda (D), słabe pięty - powodują słabo oznaczony staw skokowy. Proste ramię (E) często towarzyszy płaskiej klatce piersiowej. 


Front 
Mocne i proste nogi muszą być na tyle od siebie, aby wskazywały szeroką klatkę piersiową. Przy czym ramiona powinny być pochylone. Nogi średniej długości. Gruba kość nie oznacza krótkich nóg.  Mops ma dobrze rozwinięty system mięśniowy na zewnętrznej stronie nogawek, stanowiący krótki, gładki łuk. Stwarza to wrażenie krzywych nóg, jeśli jednak spojrzymy na nie od wewnętrznej strony - będą absolutnie proste. Przednie kończyny powinny stanąć również pod psem i tworzyć prosta linię do kłębu poprzez łokcie i podłoże. 

Stawy łokciowe powinny przylegać do ciała i nie powinny być skierowane ani na boki ani do wewnątrz - zarówno w statyce jak i w ruchu. 

Prawidłowo

Pionowo

Zapadnięte

Przeprost (łapa stoi na palcach)




Prawidłowe ustawienie

Beczka

Stopy skierowanie do wewnątrz

Stopy zwrócone na zewnątrz tzw "francuz"
Zbyt wąski rozstaw


Tylne kończyny powinny być w równowadze z ciałem i ciężką głową. Mops ma duże, pełne mięśnie ud. Dobrze zaznaczone stawy kolanowe i skokowe. Kończyny tylne powinny być w równowadze z ciężką głową i nie mogą wydawać się cięższe niż barki. Zad jest gruby i lekko zaokrąglony. Tylne nogi powinny być ustawione równolegle do siebie. 
Prawidłowe ustawienie tylnych kończyn

 Zbyt wąsko

Zbyt szeroko (beczka)

Zbieżne stawy skokowe (krowi tył)


Kość miednicy powinna być nachylona do lini horyzontu pod katem 30 stopni, tworząc kąt prosty z udem i połączeniem uda. Udo i goleń powinny byc umiarkowanej długości, muszą być równe, mieć niskie ustawienie stawu skokowego, śródstopie powinno być krótkie. Takie proporcje zapewnią prawidłową linię grzbietu. Wydłużenie proporcji spowoduje niewłaściwy chód. 

Prawidłowe kątowanie 

Nieprawidłowe (zdarza się przy skośnym zadzie)

Zbyt spionowane


Ogon ma być zadbany, zgrabny i pełny. Włos nieco dłuższy niż na ciele. Podwójnie skręcony jest wysoce porządny, jednak odstępstwo nie jest wadą !

Ogon prawidłowy

Ciasno skręcony, ale nisko osadzony (wada)

Ślimak - nie zwinięty ciasno (wada)

Zbyt wysoko noszony, za słabo ściśnięty (wada)

Nie zawinięty (wada)

Zbyt krótki (wada)

Sierść ma być gładka, krótka i błyszcząca. Nie powinna być puszysta ani długa. Podszerstek im bardziej miękki i gruby, tym włos okrywowy cieńszy i gładszy. Wiele dzisiejszych mopsów ma długą i ostrą okrywę włosową. Jest to poważna wada i należy zwracać na nią uwagę. 
Czarne mopsy mają mniej cebulek włosowych (rzadsze) niż mopsy płowe, a ich skóra jest niebieska. 

Mops występuje w kolorze: Płowym, brzoskwiniowym, srebrnym i czarnym. Mopsy nie są beżowe ! Co często czytam w katalogu wystawowym. Wynika to zarówno z tłumaczenia wzorca (fawn) jak i z polskiej wersji wzorca, która jasno określa kolor słowem PŁOWY !
Mops może występować w kolorze beżowym, piaskowym, jasnopłowym - ale te odcienie nie są zgodne ze wzorcem.
Kolor brzoskwiniowy nie ma nic wspólnego z morelowym u pudla. Jest to głęboki żółty, z ciepłym pomarańczowym odcieniem. 
Kolor czarny jest błyszczący, niebiesko czarny, kruczoczarny, jak skrzydła wrony, bez dodatku czerwonego lub białych włosów - plamek na całym ciele. 


Istnieje wiele odmian czarnego - które są wynikiem mieszania dwóch kolorów. Nie znaczy to jednak, że mieszkanie jest wadą. Psy (homozygoty) które mają tylko czarny gen są rzadko spotykane. Większość mopsów w korze czarnym ma zarówno gen żółty jak i czarny (heterozygota). Dlatego nawet czarne mopsy mogą mieć żółte szczenięta. W wyniku takiej mieszkanki kolorów rodzą się mopsy płowe z czarnym "zabrudzeniem". Widać to na łapach, plecach, klatce piersiowej, szerokim siodle - jest to bardzo poważna wada. Taka kolorystyka jest często mylona ze srebrnym mopsem. 
Nie należy zapominać o całej gamie czarnych znaczeń w kształcie diamentu na czole mopsa oraz czarnej masce, która kończy si pod linia oczu i czarnych uszach. Obecnie wysoce pożądaną, jednak mocno zanikającą jest również czarna pręga - biegnąca wzdłuż kręgosłupa mopsa, aż po ogon. 


Ruch mopsa jest szczególny. Niestety nadal bardzo często mocno wadliwy. Pies powinien stawiać nogi równolegle do siebie. Widziany z przodu - powinien pokazywać tylko przednie łapy, tylne winny być z tego punktu widzenia nie widoczne. Ani przednie ani tylne łapy nie mogą wykonywać ruchów kolistych, "zamiatać", "wiosłować" itp. Spotyka się zwierzęta, które chodzą w tzw/ "crabbing" patrząc na mopsa z góry - ma się wrażenie, że tył chce wyprzedzić przód. 

Prawidłowy ruch:




Wady w ruchu:
za szeroko

zbyt wąsko

zaplatanie

zbyt blisko

za szeroko 


źródło: http://klopsiki.ru