Historia rasy mops




Pochodzenie mopsa nie jest do końca klarowne. Jest to rasa pochodząca z Azji, przyjmuje się, że jej przodkowie mieszkali w Chinach, tam bowiem znajdujemy najstarsze wzmianki o przodkach rasy.
Psy o bardzo podobnym eksterierze były popularne na carskim dworze dynastii Song.
Chiński kronikarz pisał, że 900 lat przed narodzeniem Chrystusa, odszkodowania wypłacane były przez chińskiego cesarza w złocie, klejnotach i… mopsach
Pomarszczone czoło były wyrazem ich inteligencji. Podkreślić należy, że przodek mopsa różnił się od jego obecnego wyglądu. Niezmienny został kolor, zakręcony ogonek, wyraz. Obecnie mops jest mniejszy, ma znacznie krótsze łapy, jest masywniejszy i ma absolutnie krótszą kufę. Nie trzeba być znawcą rasy, aby zauważyć te różnice - jedynie na podstawie dostępnych historycznych obrazów, fotografii. 
Zanim mops trafił do Europy, w pierwszej kolejności rasa stała się popularna w Hiszpanii, Holandii, Anglii i we Włoszech. Mimo, iż mops jest psem absolutnie domowym, on sam występuje najpierw w pałacach cesarzy Chin, potem na dworach szlachty w Europie, znajdujemy jednak wzmianki, iż używane były przez wojsko do śledzenia zwierząt i ludzi, a także wykorzystywane jako psy obronne.
Towarzystwo Zoologiczne w Londynie podaje, że mops jest jedną z najstarszych ras psów na świecie!
Starożytne chińskie dokumenty podają, że krótkonose psy istniały w Chinach już w 700 r pne. Rasa była wyjątkowo strzeżona przez chińskie prawo - zaszczytu posiadania mopsa dostępowali jedynie chińscy cesarze. Wyjątkiem były psy podarowane przez cesarza. Nielegalne posiadanie mopsa karane było śmiercią. 
Mopsy w pałacu cesarza miały własne komnaty i pracowników, którzy mieli obowiązek zajmować się nimi, okazując przy tym najwyższy szacunek mopsowi. Cesarz Ling (168-190 r pne) był tak zafascynowany rasą, że miały one taką samą rangę, jak jego żony. Psy były strzeżone przez żołnierzy, karmione tylko najlepszym mięsem i ryżem.

Jak widać, dokładne pochodzie mopsów pozostaje nadal w sporze. Niektóre źródła podają bowiem, że pochodzi z Chiang-Sze, później dynastii Yuan (1206/33 AD). Inni uważają, że pochodzi od małego psa z krótkim i ogonem noszonym na jego odwrocie (zakręconym) zwanym Ha-Pa - ta historia  również wskazuje, iż ten starożytny pies jest dziadkiem dzisiejszego mopsa. 
Mops należy do niewielu ras, które mogą szczycić się taką historią! Konfucjusz w 551 r pne opisuje psy o krótkich nosach. W starej chińskiej encyklopedii Erh-ya znaleźć można wzmianki o małych, krótkonosych psach, które brały udział w polowaniach. Ich czynny udział w polowaniach budzi jednak wątpliwości. Wszystko wskazuje jednak na to, że brały one w nich udział bardziej jako psy towarzyszące. 
Wzmianki o mopsach pojawiają się również w pierwszym stuleciu naszej ery - o psach spod stołu - noszące nazwę Pai i Hapa. 

W tym okresie pojawiają się trzy typy krótkonosych: pekińczyk, krótkowłosy Lo-Sze oraz lwi piesek (nie mający nic wspólnego z ówczesna rasą z grupy biszonów). Tu kolejne ze źródeł wskazuje, iż to właśnie Lo-Sze jest przodkiem naszego mopsa. Cesarska Księga Psów przedstawia wizerunki tych piesków, które są łudząco podobne do dzisiejszego mopsa. 
Już w tych czasach powstał "wzorzec", który wymagał, aby ten pies miał "książęce piętno" - czyli czarne wybarwienie na czole w kształcie diademu. 
Mimo, iż Ww 1425 roku malarz Pisanello uwiecznia mopsa na swoim obrazie, inne źródła (na których opiera się wielu kynologów) podają, że do Europy trafiły w XVI wieku. Był to okres, w którym Chińczycy zaczęli handlować z Europą - Portugalią, Holandią, Hiszpanią i Anglią. Towarem handlowym był cudowny jedwab, porcelana, które szybko rozpowszechniły się na resztę świata.  
Niektóre z publikacji mówią, iż pierwszy mops przybył do Holandii w firmie przewozowej na statku Dutch East India Company. Podróżujący szczeniak został nazwany Mopshond. Podróżujący do Chin Holender przemycił mopsa do swojego kraju, gdzie rasa trafiła do domów i szybko stała się bardzo popularna wśród szlachty i wyższych sfer. Ze względu na niewielki rozmiar, mops towarzyszy szlachcie, jest psem ozdobnym, kanapowym, rozpieszczanym.
Historyczne źródła podają 2 daty: 1553 rok - francuski podbój a następnie rok 1688 rok, gdzie mops trafia do Wielkiej Brytanii. 
Historyczne wzmianki mówią też o mopsie o imieniu Pompejusz, który w 1572 roku uratował życie księcia Orańskiego, ostrzegając go to nadchodzącym zabójcy. Legenda głosi, że gdy Wiliam najechał na Anglię, zabrał ze sobą mopsa. W nocy, gdy spał, do jego namiotu wkradł się zabójca. Jego mops zobaczył intruza i zaczął szczekać.
W tym czasie mops stał się popularny na dworach europejskich, wśród szlachty. W 1688 roki mops stał się oficjalnym psem holenderskiej rodziny królewskiej (House of Orange). Książę Wiliam udaje się z Holandii do Anglii, aby wznieść swój tron. Jego mopsy biorą udział w ceremonii, mając na sobie pomarańczowe wstążki. 
Żadna inna rasa w Europie nie była jednak tak zróżnicowana pod względem nazewnictwa. W Anglii - to początkowo holenderski mastiff, dopiero później Pug (ang. mops), we Francji - Carlin, w Holandii Mopshond. W Wenecji - mascherino - o których zapisy pojawiają się w XVII wieku.

W XVIII wieku Angielski malarz William Hogarth był oddanym wielbicielem rasy. W 1745 roku namalował swój autoportret, który obecnie znajduje się w londyńskiej Tate Gallery. Jest na nim razem ze swoim mopsem.  Mops w tym czasie staje się także dobrze znany we Włoszech. 
Inna historia mówi o tym, że przed ślubem Napoleona Bonaparte, Józefina miała mopsa o imieniu Fortuna. Po ślubie w 1796 roku, Napolon zabronił jej zabierać do ich łóżka w nocy mopsa. Wtedy też podobno mops ugryzł Napoleona w nogę. Jozefina uznała, że jeśli jej pies nie może przybywać z nią, to ona odmawia dzielenia łoża z Napoleonem. W rezultacie ten jednak przystał na żądania żony. 
Mops  Fortune później miał przenosić ukryte wiadomości dla rodziny Józefiny, za co została  ona zamknięta w więzieniu Les Carmes.  Prawo do odwiedzin otrzymał właśnie jej mops. Podobno zginął w walce z buldogiem francuskim kucharza Napoleona. 
W 1736 roku mops był sekretnym symbolem Mopsorden (Zakon Mopsa) i masonów. 

W XIX wieku w Anglii rasa kwitła pod patronatem królowej Wiktorii. Mając wiele mopsów, pierwsze o imieniach Olga, Pedro, Minka, Fatima i Wenus oraz mając wielkie zaangażowanie w rasę przyczyniła się w 1873 roku do ustalenia wzorca kynologicznego. Królowa Wiktoria preferowała mopsy w kolorze morelowym i płowym. Jej pasja sprawiła, że trafiły do wielu królewskich rodzin, w tym wnuka króla Jerzego V i jego syna króla Edwarda VIII.
W 1800 roku standard mopsa stabilizuje się. Linia kształtuje się na podstawie dwóch linii dominujących w Anglii. Jedna z nich nazywana Morrison - królowej Charlotte - żony króla George III. Druga linia Księżnej i Księcia Wiloughby d'Eresby została znaleziona i importowana z Rosji lub z Wegier.
Mopsy pojawiają się w Anglii na pierwszej wystawie w 1861 roku. Pierwsze katalogi z 1871 roku piszą o 66 mopsach.
Wizerunki mopsa z tamtego okresu wskazują, iż nadal miał nie tylko dłuższe łapy i kufę, ale również kopiowane (cięte) uszy. 
Wygląd współczesnego mopsa został zapoczątkowany po 1860 roku, gdy nowa fala psów była importowana do Europy już bezpośrednio z Chin. Te psy miały już krótsze nogi i były w nowoczesnym (obecnym) stylu mopsa. 
Brytyjska arystokratka - Lady Brassey - jest matką czarnych mopsów, które przywiozła z Chin w 1886 roku. W 1895 roku przycinanie uszu u mopsów zostaje zdelegalizowane. 

W tym samym okresie mops trafia do Stanów Zjednoczonych. Rasa zostaje rozpowszechniona po wojnie domowej. Tu szybko trafiają do domów i na ringi. W 1885 roku Amerykański Kennel Club uznaje rasę. W 1926 roku liczba mopsów osiąga liczbę 5234.
W 1981 roku mops o nazwie Dhandys wygrywa najbardziej znaną wystawę - Westminister. 
W 2004 w Rio De Janeiro, brazylijski mops Doudle D Cinoblu zostaje uznany za arcydzieło i wygrywa wystawę światową. 
W połowie XX wieku, gdy wydaje sie, że popularność rasy spada, w 1997 roku hollywoodzki film "Faceci w Czerni" znów czyni rasę wyjątkowo modną. Mops w roli Franka powtarza swój sukces w 2002 roku, gdy na ekrany kin wchodzi druga część filmu.  

Przełom wieku XVII i XIX w Niemczech to fabryki porcelany, w których powstaje wiele figurek mopsów. Mopsy stają się natchnieniem dla artystów. Jose de Goya popełnia w 1785 roku dzieło - portret Markizy de Pontejos z mopsem. Jeden z portretów Madame de Pompadure (1721-1764) przedstawia ją w towarzystwie mopsa. Portret rosyjskiej Katarzyny Wielkiej - w otoczeniu mopsów znajduje się w Ermitażu. 

Pierwsza połowa XIX wieku w Anglii (kraj przodujący w hodowli mopsa) - wyodrębnia dwa typy mopsa, które różnią się od siebie w znacznym stopniu. Typ Morrison to jasne odcienie beżu, przechodzące w morelowy. Typ Willoughby to czarne naloty (ówczesny srebrny mops). Druga połowa wieku łączy oba typy. 
W 1873 roku powstaje Kennel Club, w którym zarejestrowane zostaje 66 mopsów. 
W 1882 roku powstaje pierwszy klub mopsa (British Pug Dog).

W Polsce początek XIX wieku to przejście mopsa z salonów do domów bogatego mieszczaństwa. W ówczesnej prasie znajdujemy ogłoszenie "Znaczną nagrodę przy zamilczeniu donosiciela, za odprowadzenie lub wiadomość o starym mopsie wielkości średniej, płowej sierści, ze zwisłymi uszami, pyskiem czarnym,  kilku zębów nie mającym".
W 1866 roku "Gazeta Rolnicza" publikuje ogłoszenie "Pieski pokojowe, w Warszawie, bardzo lubiane przez specjalistki, w rasie mopsów zawsze licznie były nadsyłane".

Pierwsza książka kynologiczna autorstwa Stanisława Rewińskiego (wydawnictwo Gebethner&Wolf) wydana w 1893 roku zawiera wzmiankę o rasie oraz rycinę mopsa. Autor pozostający wrogiem rasy opisuje ją jako grubego, krępego, opasłego z krótką, śmiesznie zadartą do góry mordą, szerokim łbem, z krótkim, zakręconym na grzbiet ogonem, czarnej maści na pysku i na grzbiecie, który mając chrapliwy głos zaczyna zastępować charcika. 

W latach czterdziestych poprzedniego stulecia małżeństwo z Jeleniej Góry - Zofia i Lubomir Smyczyńscy kupują kilka mopsów. 
W 1970 roku - Władysław Kłodziński sprowadza do kraju angielskiego championa - Rudy of Alicedown. Pies jest kojarzony z niemieckimi sukami - Rhea von Elbflorenz i Ilka von Maschgraben - tak powstają dwie pierwsze hodowle mopsów Margo i Stragoma - dające początek polskim hodowlom mopsów. 
W 1984 roku do polski przywieziony zostaje Invader Dylville, który zdobywając liczne tytuły, zostaje ojcem 250 szczeniąt.

mopsy w sztuce:

"Kobieta z mopsem" 1738 r - autor Joseph Highmore

                              "Młoda dama w łodzi z Mopsem" obraz autorstwa Jamesa Tissot, 1870 r.


Madame Elisabeth, siostra Louise XVI jako dziewczynka. 1768, Joseph Ducreux


Anna Orzelska z mopsem, ok. 1728 r. autor Antoine Pesne

Sylwia de la Rue, ok. 1810 r

William III

Francisco Goya obraz “The Marquesa Mariana de Pontejos” in 1786 

Maria Barbara de Braganza (1746-1758)

Księżniczka Ekaterina Dmitriewna Golitsyna z Mopsem namalowany przez Louis Michel van Loo, (1759)


mopsy królowej Victorii

Francesco Goya - mops - 1786 r

Carl Reichert (1836-1919)


Henry Chalon (1802)

Henry Chalon 

mopsy na starej fotografii:

Królowa Victoria
Królowa Victoria







































mopsy z prasy:








Duke Windsor i jego mops.

Jessica Alba ze swoim mopsem

Paris Hilton

Kelly Broke

Kelly Osborne